จริยธรรมแห่งวิชาชีพมิได้ถูกกำหนดโดยตัวบทกฎหมาย หากเป็นความสำนึกและเต็มใจที่จะปฏิบัติเองเพื่อก่อรากฐานและธำรงไว้ซึ่งรูปแบบที่มีเกียรติของพฤิตกรรมที่เหมาะสมภายใต้ความเห็นขอบของกลุ่มวิชาชีพ รวมทั้งชุมชนและสังคมที่เ ป็นผู้รับบริการด้วยวิชาชีพแพทย์และทันตแพทย์เป็นศาสตร์และเป็นศิลป์ของการดูแลรักษา จึงควรยึดถือตามคำปฏิญญาของฮิปโอเครติส ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้มีการพิจารณาปรับปรุงแก้ไขคำปฏิญญานี้เพื่อให้ทันต่อยุคสมัย และให้ชื่อว่า “คำปฏิญญาเจนีวา” เป็นจรรยาบรรณระดับสากล เหมาะกับทุกสถานการณ์ทั้งในยามสงครามและสันติภาพ
คำปฏิญญาเจนีวา
ในโอกาสที่ได้รับการพิจารณาให้เข้าเป็นสมาชิกของวิชาชีพทางการแพทย์นี้ ข้าพเจ้าขอให้สัตย์ ปฏิญญาว่า
ข้าพเจ้าจะอุทิศตนเพื่อให้บริการเพื่อนมนุษย์ด้วยกันอย่างเต็มที่ ข้าพเจ้าจะเคารพครูบาอาจารย์และระลึกถึงพระคุณของท่าน
ข้าพเจ้าจะประกอบวิชาชีพด้วยความรับผิดชอบและคำนึงถึงศักดิ์ศรี ข้าพเจ้าจะคำนึงถึงสุขภาพของผู้ป่วยเป็นข้อแรก
ข้าพเจ้าจะรักษาความลับของผู้ป่วยอย่างแน่วแน่ ข้าพเจ้าจะผดุงไว้ซึ่งเกียรติยศและธรรมเนียมที่ปฏิบัติตามแบบอย่างที่ดีของวิชาชีพ
ข้าพเจ้าจะถือเพื่อนร่วมวิชาชีพประดุจพี่น้อง ข้าพเจ้าจะไม่ยอมให้ศาสนา เชื้อชาติ พรรคการเมือง หรือกฎเกณฑ์ของสังคม มาแทรกระหว่าง หน้าที่กับผู้ป่วยข้าพเจ้าจะคงความเคารพนับถืออย่างสูงสุดต่อชีวิตมนุษย์ตั้งแต่ปฏิสนธิ แม้จะมีการคุกคาม
ข้าพเจ้าจะไม่นำความรู้ทางการแพทย์มาใช้ในทางที่ผิดต่อเพื่อนมนุษย์ ข้าพเจ้าขอให้ปฏิญญาดังกล่าวข้างต้นนี้อย่างจริงจัง เปิดเผย ด้วยเกียรติของข้าพเจ้า
หลักเกณฑ์สากลเกี่ยวกับจริยธรรมทางการแพทย์
หน้าที่ของแพทย์ในภาพรวม
แพทย์ต้องรักษามาตรฐานการประกอบวิชาชีพในระดับที่ดีที่สุด
แพทย์ต้องประกอบวิชาชีพโดยไม่อยู่ใต้อิทธิพลด้านผลประโยชน์
หน้าที่ของแพทย์ต่อผู้ป่วย
แพทย์ต้องระลึกอยู่เสมอว่า มีหน้าที่ดูแลรักษาชีวิตเพื่อนมนุษย์
แพทย์ต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้ป่วยเป็นสำคัญ เมื่อใดที่เกินขีดความสามารถของตน เมื่อนั้น
แพทย์ต้องปรึกษาหรือส่งต่อผู้ป่วย เพื่อให้ได้รับการรักษาที่ดีที่สุด
แพทย์ต้องรักษาความลับของผู้ป่วยอย่างเคร่งครัด
แพทย์ต้องดูแลรักษาผู้ป่วยฉุกเฉินอย่างเต็มที่ ไม่ละเลย เว้นแต่จะแน่ใจว่าผู้อื่นเต็มใจรักษา และทำได้ดีเช่นกัน
———————————————————————–
